Myriam Hornard
Myriam Hornard werd geboren in Athus en woont momenteel in Brussel en Virton. Na haar talenstudie vervoegde ze het atelier van Jean Glibert in La Cambre. Als tiener begon ze installaties te maken en al snel stapte ze over op textielwerk, waaronder papieren architecturen, verschillende werken op basis van fotografische transfers op stof en, meer recent, een verzameling oude doeken met vrouwenberoepen en portretten van meesters op basis van oude schilderijen.
In 2013 begon Myriam Hornard met het gieten van sculpturen van hergebruikte cultuswas. Geïnvesteerd in een verwarmingssysteem waardoor ze zacht worden tot ze instorten, maakt dit proces performatieve tentoonstellingen mogelijk waarbij de sculpturen voortdurend van vorm veranderen en uiteindelijk worden vervangen en gerecycled dankzij het gietproces. Video’s die de vergankelijkheid en constante metamorfose benadrukken hebben deze installaties begeleid. Gordijnen, draperieën, gerimpelde of geplooide stoffen zijn een terugkerend element in zijn installaties. Het vertegenwoordigt licht en schaduw, afwisseling, wat suggereert dat deze plooien en vouwen altijd iets verbergen, te beginnen met de helft van zichzelf. Een videoprojectie op een ecru katoenen gordijn kan ook de zwevende, onzekere kant van de menselijke werkelijkheid en haar mysterie benadrukken.
“De vreemde aanwezigheid van het afwezige” is een terugkerend thema in het werk van Myriam Hornard. In 2021 werd het schilderen geïnspireerd door fragmenten uit 17e-eeuwse schilderijen, voornamelijk de nek, kraag en handen van personages, een op zichzelf staand onderzoeksproject. De nek, dat fragiele maar resistente deel dat het lichaam met de geest verbindt en het hele wezen verbindt als metafoor voor heelheid. Deze olieverfschilderijen op klein formaat of op hout stellen ons opnieuw in staat om via het werk een dialoog aan te gaan met een kunstenaar die verdwenen is en dus fysiek aanwezig is.
Vanaf 2023 zullen olieverfschilderijen op hout en gegoten gips van meubelstukken met details van kinderkleding een nieuw studieonderwerp zijn.
In overeenstemming met het thema van de voortdurende transformatie van wezens, is de kindertijd een bijzonder interessante periode, en de kleding die deze levensperiode vergezelt als opeenvolgende huiden…