Toen Martin Belou door de Brusselse kunstenaarsruimte Hekla werd uitgenodigd om een tentoonstelling in SPACE voor te bereiden, werd hij getroffen door zowel de ongebruikelijke indeling van deze voormalige flat als de symbolische kracht van de omgeving, die wordt gedomineerd door de collegiale kerk Saint-Barthélemy. Zich concentrerend op rituele praktijken en vormen die perioden en culturen omspannen, ontwierp hij een scenografisch ensemble, een heidense tempel die gebruik maakt van het vocabulaire van het heilige: kandelaars, recipiënten, plant- en diersculpturen, etc., geleid door grote gezichtsloze figuren die als priesters fungeren. De gekozen materialen (gips, metaal, stoffen, geredde organische elementen, enz.) combineren formele zuiverheid met onregelmatige of poreuze afwerking; ze onderscheiden zich door hun patina, hun doorleefde ervaring. Veel van de objecten verwijzen naar ex-voto’s, gebeeldhouwde anatomische elementen die aan heiligen of godheden worden aangeboden om genezing te vragen voor een ziekte of om hen te bedanken voor een in vervulling gegane wens. Lichamelijke kwetsbaarheid wordt hier opgeroepen door de misvormde ledematen, bedekt met puisten of schimmel. Maar hun uitgroeisels roepen ook de organische vitaliteit op die kenmerkend is voor plantvoorstellingen en voor cougourds die tribale bekers of seksbedekkingen vormen (een leitmotiv dat ook aanwezig is in het fotografische werk van de kunstenaar). Martin Belou beeldhouwt ook borsten en vulva’s, symbolen van vruchtbaarheid, waarbij hij zich baseert op de meest voorouderlijke tradities, waar artistieke en rituele praktijken samenkomen. De relatie met het lichaam wordt versterkt in het tweede werk, waar de kijker wordt uitgenodigd om zich uit te kleden om een reinigingsritueel te ondergaan waarbij hij, na een paar treden te hebben beklommen, zichzelf kan onderdompelen in heet water in een metalen bad. Dit apparaat werd bedacht als onderdeel van een workshop die de kunstenaar in oktober 2015 leidde voor studenten van het Sandberg Instituut in Amsterdam. De nabijheid van de beroemde koperen doopvont van de collegiale kerk van Saint-Barthélemy inspireerde hem om het concept te herwerken in een hedendaagse versie, waarbij de christelijke doop en de wellnesscultuur worden gecombineerd. Op de binnenplaats buiten staan twee monumentale handen die zijn ontleend aan de lambda-voorstellingen van yogapunten, die elk verwijzen naar een lichaamsdeel. Ook deze worden nu tentoongesteld en krijgen een patina door het verstrijken van de tijd.