Het was in Amsterdam, in het kader van een residentie aan de Rijksakademie, dat Delmotte Bike fotografeerde. Ik had,” legt uit, een paar maanden eerder, via een curator die me wilde verrassen, enkele zeldzame werken van Bas Jan Ader kunnen bekijken in de reserves van het Stedelijk Museum. Het was een oude U-Matic cassette waarop verschillende Super-8 films waren opgenomen. Het resulterende beeld was wankel en erg onscherp. Voor mij was deze sessie een openbaring, vooral vanwege de houding, de vreemde positie van deze kunstenaar tegenover de officiële cultuur. Er was, onder andere , een video getiteld Fall II - Bas Jan Ader - 1970 waarin hij zich op zijn fiets in het water van een gracht liet vallen - in hetzelfde Amsterdam, waar ik me op dat moment bevond… en erin zonk, verdwijnend in het troebele water. Ik heb verschillende werken gemaakt op basis van dit werk, . - en zonk erin weg, verdwijnend in het troebele water. Ik heb verschillende werken voltooid op basis van dit stuk, . In Waterbike filmet- , bijvoorbeeld, loopt een persoon een kanaal af, loopt onder water, voelt de bodem om een fiets te vinden die hij eruit haalt en omklemt om te rijden en te verdwijnen in een onzekere stedelijke context . Met Bike brengt Messieurs Delmotte niet alleen een hommage aan Bas Jan Ader (1942-1975), maar stelt hij ook de status van de kunstenaar ter discussie: de fiets beweegt zich voort zonder berijder, als een performance zonder een protagonist, alsof het werk zijn eigen gang kan gaan, zonder tussenkomst van de maker. (Pierre Henrion)