Ze bevraagt onze relatie tot het lichaam en de ruimte en nodigt ons uit tot nieuwe zintuiglijke ervaringen die zowel verleidelijk als afstotend zijn. Het lichaam wordt een medium. Tussen verlangen en empathie worden vormen en talen onthuld waarbij het moeilijk is om een beeld of een woord op te roepen. Terwijl haar werken een sterke zintuiglijke lading bevatten die verbonden is met identiteit en taboes, wordt de geschiedenis van het lichaam, zowel mannelijk als vrouwelijk, hier opgeroepen in zijn latente en seksuele, huiselijke, intieme en politieke relatie.

Door terug te keren naar het langzame utopische traject van een cultuur die zich aan het afkeren is van de dominante modellen van patriarchaat en heteronormativiteit, ontmaskert het libido, bevrijd van elke moraal en zonder oordeel, de lichamen die de autoriteit belichamen van een maatschappij die onze lichamen controleert en opsluit. Door de bewaakte wereld bloot te leggen, kaapt ze de esthetische en politieke codes van macht en overheersing en destabiliseert ze onze referentiepunten. - Marianne Derrien

———