Michaël Nicolaï, aangetrokken door de melancholie van verwaarloosde plaatsen, natuurlijke of industriële, laat zich graag meeslepen door de nostalgie die ze uitstralen . Terugdenkend aan de verhalen van gepensioneerde arbeiders toen hij als kind ging vissen langs de Maas met zijn Italiaanse grootvader , zet hij de scène neer met bewerkelijke machines, die hij in vlakke tinten tekent, eenzaam op een doek waarvan het palet is teruggebracht tot enkele tonen. Stilering, contouren geven het effect van een collage vinyl, halverwege tussen tatoeage en decalcomanie, waar acrylverf niet zonder bij te dragen aan het gepolijste effect. Het schilderij van Michaël Nicolaï, , maakt deel uit van een vernieuwd popbeeld dat beïnvloed is door hedendaagse reclame en grafisch ontwerp . produceert krachtige archetypische beelden . Na de aankoop van een eerste werk in 2011, vroeg SPACE aan Michaël Nicolaï om op SPAC de invloed van het silhouet van de hoogovens op de vorm van de sculptuur te benadrukken. (Cécilia Bezzan)