In de nasleep van de ramp in Fukushima en onder druk van de publieke opinie besloot de Duitse regering in het voorjaar van 2011 om vast te houden aan haar plan om kernenergie in 2022 uit te bannen. Om de energieproductie op peil te houden en de kosten van een dergelijke overgang te beperken, moet het land kunnen vertrouwen op de snelle ontwikkeling van hernieuwbare energiebronnen en de eigen fossiele brandstoffen, waaronder bruinkool, dat in het land in overvloed aanwezig is. Bruinkool, waarvan Duitsland de grootste producent ter wereld is, wordt gebruikt als brandstof in thermische centrales, die zich meestal dicht bij de winningslocaties bevinden. De RWE-groep, een van de Duitse energiereuzen, wint jaarlijks ongeveer 100 miljoen ton bruinkool uit drie dagbouwmijnen in Noordrijn-Westfalen als brandstof voor zijn zes elektriciteitscentrales in de regio. Het gebruik van een fossiele brandstof met een laag rendement zoals bruinkool op zo’n grote schaal veroorzaakt een enorme uitstoot van kooldioxide en fijnstof in de atmosfeer. Bovendien veroorzaakt de winning ervan een aanzienlijke verstoring van het milieu en het landschap. Hele dorpen worden onteigend, enorme stukken landbouwgrond en bos worden vernietigd en snelwegen worden omgeleid als graafmachines honderden meters in de grond graven om de bruinkoollagen te bereiken. In Hambach, in de directe omgeving van de grootste dagbouwmijn van Europa, strekte zich tot de jaren 1970 een bos uit van meer dan 4.000 hectare dat duizenden jaren intact was gebleven. De afgelopen decennia is het grootste deel van dit bos opgeslokt door mijnbouwactiviteiten. In mei 2012 zette een groep activisten een kamp op in het Hambachse bos om te protesteren tegen het expansionistische beleid van RWE en om te voorkomen dat de laatste hectares bos zouden worden vernietigd. Het eerste kamp, bestaande uit houten, stro- en kleiconstructies, hutten en loopbruggen die in de bomen waren gebouwd, werd uiteindelijk in november 2012 uitgezet. Na vier dagen van woordenwisselingen tussen activisten en de politie werd de laatste activist uit een tunnel gehaald waarin hij zich had gebarricadeerd en werd het kamp vernietigd. Een paar uur later werd een nieuw kamp opgezet iets verderop, in een veld dat grenst aan het Hambachse bos. Sindsdien arriveren activisten uit heel Duitsland en andere Europese landen in het kamp, dat dagelijks met uitzetting wordt bedreigd.