![\"\"](\"https:\/\/new.space-collection.org\/wp-content\/uploads\/2022\/07\/OLIVIER_BOVY-scaled.webp\")
Fotocredits: Olivier Bovy[\/caption]<\/p>\n\u00a0<\/p>\n
\u00a0<\/p>\n
[caption id=\"attachment_8686\" align=\"alignright\" width=\"400\"] Fotocredits: Olivier Bovy[\/caption]<\/p>\n
1979 - Woont en werkt in Luik.<\/p>\n
\"De werken van Olivier Bovy zijn soms omschreven als bescheiden, maar delicatesse of beleefdheid zouden meer op hun plaats zijn. Als onberispelijke gastheren stellen ze zich ten dienste van de kijker. Door de relatie met de ruimte te wijzigen, nodigen ze uit tot beweging, door de relatie met het luisteren te wijzigen, fixeren ze de aandacht: ze behoren tot wat bekend staat als \"interactieve kunst\". Het is aan de kijker om op zijn beurt te reageren op deze gastvrijheid door actief te worden. <\/span><\/span><\/p>\n Stedelijke soundscapes dragen, net als andere landschapstypes, de littekens van de moderniteit. Bepaalde geluiden die ooit het dagelijks leven bepaalden, zijn verdwenen. Dit is precies waar de werken van Olivier Bovy om de hoek komen kijken: ze nodigen ons uit om opnieuw te investeren in de geluidsdimensie van het leven, zowel collectief als intiem. Collectief, wanneer het werk ons uitnodigt om een ritueel uit te vinden, zoals Sons de cloches (2014-2018), twee klokken op afstand die we naar believen luiden om onze aanwezigheid aan te geven, een oproep te doen of te communiceren tussen twee punten. Intiem, wanneer het werk de voorbijganger vangt en een bubbel voor hen cre\u00ebert in de openbare ruimte, zoals de ondergrondse en onzichtbare geluidsfontein getiteld Il y a quelqu'un dans la pi\u00e8ce (2013-2019). <\/p>\n Door zijn krachtige suggestieve kracht en zijn vermogen om de atmosfeer te kleuren, heeft geluid een diepgaand effect op de toeschouwer. Olivier Bovy, die ge\u00efnteresseerd is in etno-akoestiek en de therapeutische deugden van geluid, werkt zoveel mogelijk met het ruwe materiaal en geeft de voorkeur aan natuurlijke geluiden zoals ademhaling en branding. In een zoektocht naar instinctieve herkenning door het publiek, laten de vormen hun functie gelden. Door hun extreme stilering zijn ze ontdaan van alle opsmuk: generiek, essentieel, ze zijn gereduceerd tot op het bot. Hetzelfde geldt voor de kleur: ontdaan van alle pathos, wordt deze gedicteerd door het materiaal, zoals in Mahakala (2019), een monumentale stemvork in aluminium. De praktijk van Olivier Bovy kan worden samengevat in dit eenvoudige maar krachtige idee: zijn werken zijn gebaseerd op een esthetiek van aandacht, waarbij alleen al het experimenteren met het apparaat het gevoelige deel ervan componeert. We wisten dat er geen werk kon zijn zonder toeschouwer. Met Olivier Bovy ervaren we het. -L\u00e6titia Chauvin<\/span><\/span><\/p>\n